Hasta yakınları için önemli olanlar

Eşin durumu –Bir örnek

bildOrta yaşlı bir kadın yıllar boyunca zorluklara katlanarak kocasının yükselmesine yardım etmiştir. Kocası mesleki olarak iyi bir konuma gelmiş ve çocuklar da yetişmiştir. Kadın depresif olmuştur. Kocası ona seve seve bakmakta, onun rahat etmesini sağlamakta ve her şeyiyle onun arkasında durmaktadır. Kadın manik olmuştur. Kocası umutsuzluğa düşmüştür. Müşterek konuşma süreci içinde bu fazlar birçok kez tekrarlanmıştır. Açık kabinli bir asansör canlandırdım kafamda: Bir kabin yükselirken diğeri alçalıyor. Ve bu iki kabin çok kısa süre aynı seviyeye gelip karşılaşıyorlar. Her ikisi de aynı halata takılı, ancak buna rağmen birbirlerini takdir edemiyorlar. Her ikisi de yakınlık istiyor ama birbirlerinin yanından geçip gidiyorlar.

„Uymak zorunda olduğum tempo benim başımı döndürdü, sonuçsuz çabalar bende hüzün yarattı. Ve "verimlilik" ölçütünün görünür mutlaklığı beni çaresiz ve güçsüz hale getirdi. Aynı anda iki sorumluluk üstüme yüklendi: "Ne olduğumu" ve neler yapabileceğimi göstermek zorundaydım. Ancak kendimi dinlediğimde, ikisinden birinin benim fikir ve çabalarımı boşa çıkaracağını görüyordum. Aramızda belli ölçüde manik-depresif tematik yerleşti.

Güçsüzlüğümü fark ettiğimde, mutlak olarak dayatılan verimlilik ölçütünü sorgulamaya başladık. Kendi duygularımın dolambaçlı yolunda, bütün hüznü ve mücadeleyi yakınlık ve dostluğa yöneltmeyi başardım. Ve manik-depresif insanlarla yürütülen terapi çalışmasının çok yönlü bir denge oyunu olduğunu anlamaya başladım - aile bireylerinin ihtiyaç ve ölçütleri ile kendi ruh hali algılamaları arasındaki bir denge oyunu.


(Kaynak: T. Bock, Achterbahn der Gefühle, Balance – Buch und Medien Verlag, Almanya)

Sayfa başına dön